اوه اوه اوه چه خاکی گرفته اینجا ...  فعلا تو مود نوشتن نیستم .... همه چیز آروم و خوب شکر خدا .... تا بعد

پرستو

دلم می خواد مثل غریبه یه گوشه دنجی بشینم ، با خودم تنهای تنهای و بیکس
دلم می خواد مثل پرستو کوچه های غم و ببینم ، که دیگه می خوام کوچ کنم ، میخوام بمیرم

دل تنها و غمینم به هوای دل دیگه پر نگیره
تک و تنها سبک بال دیگه هرگز به هوایی پر نگیره

دلم می خواد مثل غریبه یه گوشه دنجی بشینم با خودم تنهای تنهای و بیکس
دلم می خواد مثل پرستو کوچه های غم و ببینم ، که دیگه می خوام کوچ کنم ، میخوام بمیرم

غریبه

خیلی غریبی واسه من
از چه شبی جدا شدی؟
کدوم غروب نشونی داد
شب از کدوم جاده میای
از عاشقای رهگذر
نشونی منو بخوای
وقتی که حرف من نبود
کدوم صدا در تو نشست
کدوم ستاره پر کشید
تو چشمای تو نطفه بست
غریبه ای اما دلم
برای تو پر میزنه
برای پیدا کردنت
به هر شبی سر میزنه
ای غریبه خوش اومدی
به جشن ساده ی تنم
بیا که من به گریه هام
یه رنگ تازه میزنم

...

گاهی اینقدر حرف تو دلته و کسی  رو نداری براش بگی سعی می کنی بنویسی و گاهی حتی دلت نمی خواد بنویسی ....

زندگانی...

زندگانی.... معنی و مفهومش چیه؟ گاهی خوشی و گاهی نا خوشی ...گاهی دویدن و گاهی سکون.... گاهی رضایت و گاهی شکایت .... کی میدونه تو زندگی مسیری رو که انتخاب کرده درسته یا نا درست ؟ کی دونی آخرش به کجا ختم میشه؟ چه زمانی به آخر این جاده می رسه ؟ اگه می دونست بهتربود؟.... شاید اگه میدونستم چند سال وقت دارم.....بازم خوب نبود این چند سال رو هم از دست میدادم.... گاهی که بر میگردی به عقب ونگاه میکنی ... فکرمی کنی شاید واقعا درست انتخاب نکردی ... آیا میتونی تغییرش بدی؟ نمیدونم .... بازم حسرت میخوری که کاش درست عمل میکردی و الان و حال رو هم با همون انتخابا سپری میکنی.... واقعا قسمتی برای هر کسی مقدر شده؟ جایی خوندم که ما با انتخابامون جبرایی روبرای خودمون رقم میزنیم .... و کی میدونه آیااون انتخابا هم جبر بودن یا نه....

روزگار غریبی است نازنین .....

 و یک ساله دیگه هم گذشت با تمام خوبیا و بدیهاش با تمام خوشی ها و نا خوشی هاش سال نو مبارک  دلتون شاد و تنتون سلامت و دنیاتون مملو از عشق و آرامش

 هوای صاف نسیم دلنواز گلای سرزنده... همه و همه خبر از فردایی خوش میدن... حال و هوای بهاری تو زمستون ..خیلی بده که منتظر چیزایی باشی و بدستش نیاری ... همیشه بیشتر ناراحتی ها برای  نرسیدن به خواسته و شاید توقعات آدماست ... مهمم نیستن ولی باعث میشه ته دلت اون ته ته حس کنی که اون جایی روکه دوست داری داشته باشی نداری .. راستی نسبت آدما به هم رو چی تعیین میکنه ؟ دلاشون یا نوشته ها و سندای موجود؟ تا حالا همیشه حس می کردم و تو فکرم این بود که دل آدماست که تعیین می کنه چه نسبتی با هم دارن .. ولی امروز که بهش فکر کردم دیدم شاید حق با خیلی از آدماست نسبت آدما از دید خیلیا همون یه تیکه کاغذه ... و تا نسبتی نباشه کسی برای کسی اهمیتی نداره

وقتی بهش فکر می کنم ... سه سال  هم تمام شد و داره چهار سال میشه... تنهای تنها ... گذشت با همه خوبی ها و بدی هاش بقیشم مثل برق و باد میگذره، تنها بودم ولی همیشه خدا همراهم بود از این به بعدم  توکل به خودش ..

زندگی یک آرزوی دور نیست؛
زندگی یک جست و جوی کور نیست
زیستن در پیله پروانه چیست؟
زندگی کن ؛ زندگی افسانه نیست
گوش کن ! دریا صدایت میزند؛
هرچه ناپیدا صدایت میزند
جنگل خاموش میداند تو را؛
با صدایی سبز میخواند تو را
زیر باران آتشی در جان توست؛
قمری تنها پی دستان توست
پیله پروانه از دنیا جداست؛
زندگی یک مقصد بی انتهاست
هیچ جایی انتهای راه نیست؛
این تمامش ماجرای زندگیست